Een website die nieuws brengt voor gehandicapten moet offline. De redactie heeft artikelen doorgeplaatst zonder auteursrechten af te dragen en krijgt nu een boete.
bron: webwereld.nl
Welkom in de wondere wereld van het auteursrecht. De wereld waarin je organisaties die een fout hebben gemaakt ongenadig kan afslachten. Dat je daar dan een minderheidsgroep mee slachtoffert maakt niet uit.
Waar gaat het nu precies om?De site van ANGO (Algemene Nederlandse Gehandicapten Organisatie) verzamelde artikelen. Dit deden ze inclusief een schermlezer voor mensen die moeite hebben met lezen.
Omdat wij vandaag toch geen zin hebben in het naleven van welk auteursrecht dan ook quoten we rustig verder van Webwereld.
De organisatie plaatste op 4 mei het artikel Kerngezond aan het infuus van freelance journalist Irene van den Berg op de website, inclusief bronvermelding, link en auteursnaam. Het bewuste artikel heeft in BN/DeStem gestaan. De redactie van die uitgave heeft ANGO toestemming gegeven om binnen bepaalde voorwaarden de content te mogen doorplaatsen.
In het geval van het artikel van Van den Berg ligt het auteursrecht niet bij de uitgave, maar bij het auteursbureau van de journaliste, Cozzmoss. ANGO moet nu 1050 euro betalen.
bron: Webwereld.nl
De organisatie heeft dus netjes aan BN/DeStem gevraagd of en hoe ze artikelen mogen gebruiken. Dat de rechten in dit geval bij iemand anders lagen wisten ze niet. Maar nu hebben ze dus wel een claim aan de broek hangen! Doos
Van den Berg en maffiaorganisatie-wannabee
COZZMOSS zetten de organisatie voor het blok. Met welk nut? Even aangeven dat de rechten anders liggen en of het artikel weggehaald kan worden lijkt ons meer dan genoeg.
Maaaaaaarrrr....COSSMOZZ is een vers opgericht bedrijfje van trutje Van den Berg zelf en dit is dus puur aandacht trekken. Stoer hoor, over de rug van een non-profit organisatie.
En omdat wij van Releases4U hier heel boos van worden en eigenlijk op alles willen schelden wat over toethola Van den Berg en COZZMOSS gaat...plaatsen wij lekker het artikel terug. Zoals het hoort, met extra grote letters.
Kerngezond aan het infuus
Je moet wel gek zijn om als gezond persoon medicijnen in te nemen of aan een infuus te gaan liggen. Of niet soms?
Zes Britten raakten vorig jaar in kritieke toestand nadat ze meededen aan een medicijntest. Hun organen vielen plotsklaps uit bij de test van een medicijn tegen chronische ontstekingen en leukemie. Een horrorscenario voor iedereen die aan medisch wetenschappelijk onderzoek deelneemt of dat overweegt. Maar gelukkig is het ook echt een uitzondering.
,,In Nederland is bij mijn weten nog nooit zoiets gebeurd", zegt Marcel Kenter van de Centrale Commissie Mensgebonden Onderzoek (CCMO). Die houdt zich bezig met de bescherming van proefpersonen betrokken bij medisch-wetenschappelijk onderzoek.
Medisch-wetenschappelijk onderzoek heeft als doel om kennis over een ziekte te vergaren of om een betere behandeling te vinden. Bijvoorbeeld een beter medicijn tegen buikgriep, een nieuwe pacemaker of een betere operatietechniek. Voordat patiƫnten een nieuw medicijn krijgen, moeten onderzoekers precies weten wat de effecten en bijwerkingen zijn. Dat is mogelijk dankzij de medewerking van proefpersonen. Jaarlijks nemen in Nederland ongeveer 320.000 mensen deel aan medisch-wetenschappelijk onderzoek.
,,Voordat je als proefpersoon aan een medisch-wetenschappelijk onderzoek gaat deelnemen, moet je alle voors en tegens goed tegen elkaar af hebben gewogen", stelt Kenter. Het CCMO werkt momenteel aan standaardisering van de informatiebrief waarin wordt uitgelegd wat een medisch-wetenschappelijk onderzoek inhoudt. De proefpersoon krijgt hierin uitleg over onder andere de risico's en zijn rechten en plichten. ,,Informatievoorziening is op dit moment echt een probleem. Overigens niet alleen in Nederland, maar ook internationaal. De onderzoekers proberen zich in hun informatiebrieven vooral in te dekken tegen alles wat mogelijk mis zou kunnen gaan, waardoor er ellenlange teksten ontstaan doorspekt met medisch jargon", stelt Kenter.
Dat terwijl er, volgens hem, in Nederland veel goed geregeld is voor de deelnemers aan medisch-wetenschappelijk onderzoek. Zo mag een onderzoek met proefpersonen uitsluitend worden uitgevoerd met goedkeuring van een erkende toetsingscommissie. Maar dat kan niet voorkomen dat er een zeker risico blijft bestaan als je meedoet. Er kunnen altijd andere effecten optreden dan in de proefdierfase. Zo schrijft iemand anoniem op een forum op internet: ,,Ooit deed ik mee aan een onderzoek naar Topiramaat. Een epilepsiemedicijn. Bij de intake is het fout gegaan. Ik heb wel degelijk aangegeven ooit een depressie gehad te hebben. Het werd niet opgetekend. Topiramaat werkt in op de hersenen en bij mij viel het volkomen verkeerd."
De opdrachtgever voor het onderzoek is dan ook wettelijk verplicht een verzekering voor de deelnemers af te sluiten: de zogeheten proefpersonenverzekering. Deze verzekering dekt schade door letsel (of zelfs dood) die het gevolg is van deelname aan het onderzoek. Bijvoorbeeld als iemand arbeidsongeschikt raakt door een onderzoek. Het letsel moet zich wel openbaren binnen vier jaar na het onderzoek. Bovendien geldt er een maximumschadevergoeding. Volgens de wet moet dat ten minste 450.000 euro per persoon en 3,5 miljoen euro per onderzoek zijn. Het grote voordeel van de proefpersonenverzekering is dat iemand precies weet waar hij terecht kan. ,,De zes Britten hebben nog steeds geen schadevergoeding gehad omdat het Duitse bedrijf dat het medicijn ontwikkelde inmiddels failliet is. Dat zou in Nederland niet kunnen gebeuren", zegt Kenter.
De meeste gezonde deelnemers van medisch-wetenschappelijk onderzoek krijgen een vergoeding. Vaak op basis van het minimumloon. ,,De vergoeding is afhankelijk van het specifieke onderzoek waaraan u deelneemt en varieert tussen de 90 en 158 euro per dag. De hoogte van de vergoeding is gebaseerd op het minimumloon en wordt verder vastgesteld op basis van de tijdsinvestering en de belasting van de deelnemer. De hoogte van de vergoeding heeft dus niet te maken met de hoogte van de risico's, zoals wel eens wordt gedacht", zegt Willem Jan Drijfhout, directeur van geneesmiddelenonderzoeker PRA International uit Zuidlaren.
Zeker voor studenten kan de vergoeding een belangrijke reden zijn om zich te onderwerpen aan de onderzoeken. ,,De meeste gezonde proefpersonen bij PRA zijn mannelijke studenten", vertelt Drijfhout. ,,Maar ook oudere mannen en vrouwen doen vaak mee." Mannen worden vaker gevraagd als proefpersoon dan vrouwen. Vrouwen in de vruchtbare leeftijd mogen vaak niet deelnemen aan medisch-wetenschappelijk onderzoek omdat zij zwanger kunnen worden. Ook de wisselende hormoonspiegel van een vrouw maakt het vaak lastiger na te gaan wat het effect van een bepaald medicijn of behandeling is.
Patrick van Bronkhorst uit Utrecht deed in zijn studententijd ook mee aan medisch-wetenschappelijk onderzoek. ,,Ik moest vier uur met een slangetje door mijn neus aan een infuus liggen. Ik kreeg een bepaalde voedingsstof toegediend. Op die manier werd de werking van mijn darmen getest. Na het onderzoek moest ik nog een vragenlijst invullen, waarin ze bijvoorbeeld vroegen of ik honger had", vertelt hij.
Bij Van Bronkhorst waren de verdiensten, van slechts tien gulden (4,5 euro) per uur, niet zijn belangrijkste drijfveer. ,,Het infuus was niet echt prettig en dus haakten de meeste mensen na het eerste onderzoek af. Dat vond ik zo sneu voor de onderzoekers dat ik daarna nog drie keer heb meegewerkt aan een onderzoek van drie of vier metingen."
Voor onderzoek
- Je levert een bijdrage aan medische vooruitgang.- Je krijgt betaald voor de uren die je in het onderzoek steekt; meestal gebaseerd op het minimumloon.
- keuring. Zo weet je meteen hoe gezond je bent.
Tegen onderzoek
- Je loopt een zeker risico als je meedoet. Het middel of de behandeling is nieuw dus nog niet alle effecten en bijwerkingen zijn bekend.
- of inwendig onderzoek nodig is, of als je vragen krijgt over seksualiteit of traumatische ervaringen.
- je bij sommige onderzoeken nuchter verschijnen, of je moet het middel dagelijks op dezelfde tijd innemen.[ < terug ]
Reacties
Symmetry // 07-06
Bijna iedere tekstschrijver zal zijn naam wel eens op Google hebben ingetikt. Soms komen er dan al een aantal auteursrechtschendingen naar boven. Helaas zijn degenen die inbreuk maken op uw auteursrecht lang niet altijd zo aardig om uw naam bij de artikelen te vermelden.
En zijn ze wel zo aardig dan boeit het ook niet, we nagelen ze toch wel aan het kruis.
Helios // 07-06
Mooi artikel?
Door jouzelf geschreven Symmetry?
Ik zie jouw naam er teminste onder staan...
Erg knap...
Diep respect...

(welkom op je eigen site btw... je kan je hier even voorstellen! )
Symmetry // 08-06
Alles boven de lijn wel, en alles eronder neem ik ook de credits voor. Maar wat zei je nu daarna? Dat je zin in een ban hebt?
Helios // 08-06
Ach, ik zou er niet zo mee zitten 
Jouw site zou op z'n minst 30% minder posts per dag krijgen 
(OK OK ik weet het, misschien is het 20 omdat ik er ook niet elke dag mee ben)
SilenceR // 08-06
Heerlijk geschreven sym. Laten we die tuthola eens aanpakken dan
REMBOE // 08-06
En wat gaan we met haar doen als we haar gevangen hebben?????
Elena de Hollander // 08-06
Hoe komt het toch - als ik dit zo lees - dat ik meteen aan BREIN moet denken? Oh wacht... Ik weet het antwoord al, want BREIN is ook altijd aan het zeiken als het om auteursrecht gaat. Tegen de mensen van COZZMOSS wil ik het volgende zeggen: doe ons een plezier en ga eens even heel erg snel dood.
Helios // 10-06
MooiewoordenElena.
Ik zou er copyright op aanvragen 
Elena de Hollander // 10-06
Waar het om gaat is het volgende: iedereen kan een stichting, organisatie of een B.V. opzetten en zogenaamde nieuwe "wetten" en "regelgeving" bedenken en maken, terwijl daar in feiten niemand op zit te wachten... Om even een voorbeeld te geven: als iemand bij mij op bezoek komt en ik wil dat diegene zijn of haar pet af doet dan heb ik alle recht om dat te vragen, want dan valt het onder de regelgeving die geldig is in mijn eigen huis. Maar als dit in een openbare gelegenheid zou voorkomen en diegene wilt zijn pet niet af doen dan heeft de eigenaar van het openbare pand zelfs het recht om de politie erbij te halen om diegene op deze manier te dwingen - met een bekeuring van de politie als dreiging - om zijn of haar pet af te doen, want een openbare gelegenheid valt onder de wetgeving en regelgeving die geldig is in Nederland. BREIN, Sena, Buma & Stemra, COZZMOSS en dergelijke doen in feiten hetzelfde... Het is erg krom hoe sommige wetten en regelgeving van Nederland in elkaar zit, maar daar kunnen wij niets aan veranderen.